Düşünce gücüyle 80 kilo

Yeni adresim

2010-12-03T08:05:00.001-08:00

Beni artık buradan takip edebilirsiniz:
http://mustafaacungil.wordpress.com/

Odak sapması

2009-04-17T13:37:00.000-07:00

Bir işi bilinç seviyesinden bilinçaltı seviyesine indirmek ne kadar önemli!

Bedenimle birlikte hareket ederek, bilinç seviyesinde kendimi 80 kiloyu programladığım dönem boyunca, gelişmeler çok iyiydi. Sonra bu konu, diğer hedeflerim yanında önemini kaybetmeye başladı. Yapabileceğimi görmüştüm ne de olsa.

Yavaş yavaş yine 96'ya kadar geldim. : ) Ama bu seviyeye gelince, eski sınırımın psikolojik etkisiyle silkindim. Şimdi tekrar, ama daha yavaş bir tempoda bu konuya odaklanıyorum. Zorlayacak bir tempoda değil. Ama dikkat ediyorum. Etkisini hissetmeye başladım.

Bu sefer, yeme ve enerji tüketme alışkanlıklarımı bilinç seviyesinden bilinçaltı seviyesine indirene kadar bu işin peşini bırakmamalıyım.

Araba kullanmayı öğrenmek gibi. Hani başlangıçta aynalara ne zaman nasıl baktığınızı bile bilinç seviyesinde yönetmek zorunda olursunuz. Zamanla -yeterince tekrarlarsanız araba kullanma rutinlerini- aynayı kontrol etme gibi davranışlarınızı bilinç seviyede farkında bile olmadan yapmaya başlarsınız.

Yeme ve enerji tüketme ile ilgili alışkanlıklarımı da sadece bilinç seviyesinde uygular hale gelmem yeterli değil. Bunları bilinçaltıma da yerleştirene kadar azimle devam bu sefer!

86'yı gördüm

2007-10-06T03:28:00.000-07:00

Geçen haftaki hedefi yakaladım. Hala iki günüm var 85'i bulmak için. Eğer yarın akşam 85'i görürsem,geçen haftaki sapmayı telafi edip bu haftanın hedefini de yakalamış olurum.

80 kilo olduğum için çok teşekkür ederim. Bir hedef belirleyip ona inanmanın gücünü çarpıcı bir gerçek hayat örneğiyle yaşamış olduğum için de teşekkür ederim.

Dengenin önemi

2007-10-04T13:16:00.000-07:00

Geçen hafta haftada bir kilodan saptım. Yarım kilo ancak verdim. Hatta belki onu da vermedim.

Ramazan'da iftarı tamamen kontrolsüz bırakmamın bunda etkisi oldu sanırım. Kontrolü tamamen devre dışı bıraktığım için, 80 kilo olarak oturmadım sofraya, o şekilde yemedim vs vs.

Bu arada yavaş yiyin, her durumda 20 dakkada doyma sinyalini alırsınız olayı var ya, o da hikaye. Bunu söyleyen sanırım hiç oruç tutmamış. Bizim kültürümüzde, iftar başladı mı sahura kadar yemeye, içmeye devam edilir :)

Bu arada yazmayla ilgili de aynı haftada epey ihmalkar davrandım. Okumam ise hayli arttı.

Geçen hafta dengeyi kaybettim aslında. Yazmamam ve 80 kilodan fazla olarak tartıda gözüken hatanın düzelme ritminin aksaması birbiriyle bağlantılı.

Hayatımızdaki önem verdiğimiz alanların hepsinde başarılı olmalıyız. Birini ihmal ettiğimizde, o ihmal diğerlerine de bulaşıyor. Herşeyi birden yapmak zor gibi geliyor insana ama herşeyde başarılı olmak, bazı şeylerde başarısız olurken diğerlerinde başarılı olmayı devam ettirmekten çok daha kolay aslında.

Haftada bir kilo

2007-09-22T11:43:00.000-07:00

Hedefi revize ediyorum.

Zamana bağlı hedefi düşünmeden önce 4-5 haftalık bir sürede 6 kilo vermişim. İlk 2 kilonun kararın hemen sonrasında birkaç gün içinde gittiğini düşünecek olursak, bilinçaltım ona verdiğim görev, daha doğrusu yaptığımız anlaşma sonucu haftada ortalama 1 kilo eritmiş.

Zamanlı hedef koyduktan sonra da aynı tempo devam etti. Geçen hafta içinde de 1 kilo daha fazladan kurtulup 87'ye indim.

İdeal kilomdan hata sadece 7 kilo artık.

Yaklaşık 3 aylık bir süreç sonunda inandığım ve olmaya karar verdiğim kiloya gelmiş oluyorum. Sonradan bilinçaltım yaptığımız anlaşma doğrultusunda sağlıklı bir şekilde bu kiloda yaşamamı sağlayacak.

İleride belki bir konuşma daha yapıp idealin aslında 75 olup olmadığına karar veririz.

Hedefte revizyona gerek var mı?

2007-09-16T09:03:00.000-07:00

Kalan 9 kilo için haftada 3 kilodan 3 haftalık bir hedef belirlemiştim. Ama birinci hafta hedef tutmayacak gibi gözüküyor. 88'e indim. Bir kilo...

Ramazan faktörünü hesaba katmamıştım. Sevindirici olan, bilinçaltımla yaptığım anlaşmanın net bir şekilde çalışmaya devam etmesi. Gitti 7, kaldı 8. Olmaya karar verdiğim kilo olan 80'den fazlalıklar erimeye devam ediyor.

Şimdi hedefi revize etmem gerekir mi diye düşünüyorum. Öyle görünüyor ki, haftada bir kilo zorlanmadan rahatlıkla yakalayabildiğim bir hedef. Öte yandan ideal kiloma 3 yerine 9 hafta sonra ulaşmış olmam da çok aşırı önemli değil.

Yine de şimdilik hedefi revize etmiyorum. Bilinçaltıma elinden geleni yapması ve verdiğim zamanlama hedefine yaklaşması için bir şans daha veriyorum. Ama onunla düşman değilim, aynı saflardayız. Bir hafta sonra, bana verdiği geri beslemeye göre, gerekiyorsa hedefi revize edebilirim.

Haftalık hedefimi test ediyorum...

2007-09-14T15:33:00.000-07:00

Neredeyse tüm bir hafta boyunca kıpırdamadım hedefe doğru.

Ama sonra bugün öğlen biraz yürüdüm, akşam eve dönüşte tüm yolu (50 dk) yürüdüm. İftardan önce tartı 88 gösteriyordu. Haftalık 3 kiloluk hedefin 1 kilosu gitmişti.

Pazar gecesine kadar daha iki tam gün var. Üstelik biri yarım işgünü, biri tatil tamamen. Bu günlerde bedensel etkinliğe biraz daha fazla yer verme şansım var.

Yeme alışkanlığım gündelik normal tüketim seviyeme indi. Rutin olmayan bedensel etkinlik, gündelik yeme alışkanlığına etki etmeden, hazırdan yakmaya sebep oluyor. En azından bende öyle. Bu iki günde, kalan iki kilo hedefi yakalama şansım var. 3 kiloluk ara engellerin kırılması önemli. İlk bir kiloyu verdikten sonra, diğer iki kiloyu daha rahat veriyorum.

Tüm bunları yaparken, hiç diyet yapmamış olmam, canımın istediğini yemiş olmam ne kadar hoş! Hiçbir baskı kurmadan, 'canımın isteği' hedefime göre biçimlendi.

Bu haftayı bitirince, haftalık hedefimi revize etmek zorunda kalmadan yola devam edebiliyor olmayı umuyorum.

Ey bilinçaltım; 80 kilo olduğum için teşekkür ederek çıktığım bu yol, sadece kiloyla ilgili bir yol değildi. İstemek ve elde etmek üzerine maceramın başlangıcı bu. İşin ucunda, İstanbul'un gökdelenlerinden birinde bir dairenin aralarından biri olduğu hedeflere kadar daha çok yol var. Sana güveniyorum!

Her hafta 3 kiloluk hata düzeltme

2007-09-09T14:12:00.000-07:00

İdeal kilomun 80 olduğunu biliyorum ve buna inancım da tam.

Bu kiloda olmayı ve bu kiloda kalmayı bir görev olarak beynime verdim. O da bu yönde bilinçaltımın düzlüklerinde, vadilerinde, ovalarında çalışmaya başladı ve beni bu hedefe doğru götürüyor. Bu siteye başladığımda tartı aç karna 95 gösteriyordu, şu an aç karna 89 gösteriyor.

Ama eksik bir şey yaptım... Zamanlama ile ilgili her hangi bir ufuk vermedim beynime.

Ben kademelere, çevrimlere, sürümlere inanan bir insanım. Kilo ile ilgili olarak da kendimde 3 kilonun bir kademe olduğunu gördüm. Kilo aldığım seneler boyunca bu kademe etkili oldu. Bir dönem 72 kilo civarında durdum. Sonra 75 civarında yaşadığım bir dönem oldu. Bir sonraki kademede ufak bir sapmayla 78 yerine 79 civarında duraladım. Sonra 82, sonra 85... 2 haftalık bir diyete geçmişte 2 kere uyguladım. Her ikisinde de ilk 3 kiloyu vermem çok kolay oldu. Vücutta doğrudan fazlalık olarak taşıdığım miktar da 3 kiloymuş.

Diyet yapmadan, kaç kilo olduğuma karar vererek başladığım şu içinde bulunduğum süreçte de ilk 3 kiloyu hayli hızlı verdim. 92 civarında birkaç gün takıldıktan sonra yine bir aşağı trendle 89 civarına indim. Şimdi 89'da takılmış durumdayım.

Neyse ki sonunda bu takılmaların sebebini buldum. Beynime 80 kilo olmak istediğimi söyledim ama ne kadar zamanda tartıda bunu görmek istediğimi söylemedim.

Şimdi söylüyorum:

3 kilo benim için doğal bir kademe görünüyor. Bir kademe için de bir hafta iyi bir süre. Bu durumda her hafta 3 kilo hata düzeltmesiyle 3 hafta sonra kendimi 80 kiloda görmek istiyorum. 10 Eylül pazartesi gününe girerken tartı aç karna 89 gösteriyor. 17 Eylül pazartesi gününe girerken 86 gösterecek. 24 Eylül pazartesi gününe girerken 83 gösterecek. 1 Ekim pazartesi gününe girerken aç karna 80 gösterecek.

Evet ey bilinçaltım. Seni çağırdım ve bilgilendirdim: 80 kilo hedefime ulaşmak için artık kademeleri de tarihli olarak belirli olan bir zaman hedefin var.

Üzerine düşeni yap. Bunu başaracaksın ve başardığında, diğer hedeflerimi de konuşacağız.

Bu siteyi de aynı adresle, belki başlığını biraz değiştirerek, hedef yönetim sitemiz haline getireceğiz.

Yüzümü kara çıkarmayacağını biliyorum. Senden açık bir istekte bulunduğumda hiçbir zaman kara çıkarmadın, şimdi de kara çıkarmayacaksın.

80 kilo, sağlıklı, huzurlu, mutlu, ailesine ve çevresine yaşadığı bolluk, bereket, mutluluk, sağlık ve huzuru taşıran bir insan olduğum için teşekkür ederim.

Niye yeriz?

2007-08-31T11:20:00.000-07:00

Yaşamak için yeriz... Hele bi yemeyin, yaşamaya devam etmeniz mümkün olmaz. Gündelik hayatımızda harcadığımız enerjiyi karşılamak için, vücudun tükettiği ve yenilenmek için ihtiyacı olduğu çeşitli ve belirli maddeleri temin etmek için, yemek ve içmek zorundayız.

Zevki için yeriz. Lezzet için. Tat için. Tat alma organımız ağızdır. Sindirim sisteminin girişi olan ağızda tat almayla ilgili çok önemli bir organ olan dil ve onun yardımcıları vardır. Yediğinizden gerçekten zevk alabilmeniz için çok çiğnemeniz, azar azar ve yavaş yavaş yemeniz gerekir. Ağzınızı kocaman doldurarak doğru düzgün tat alamazsınız. Doğru düzgün çiğnemeden lüpür lüpür yutarak yediğinizin lezzetine varamazsınız.

Yaşamak için yemek de zevk için yemek de sağlığımıza zarar vermez. Yaşamak için zaten sadece ihtiyacımız olanı yeriz. Zevk için yerken de iki sebeple fazla yiyemeyiz. Birincisi: Yavaş yediğimiz, iyi çiğnediğimiz için tokluk hissi oluşana kadar çok fazla yemiş olmayız. İkincisi: Zevk için yediğinizde lezzeti iyi olmayan şeylerle abur cubur midemizi doldurmayız.

Bir de alışkanlıktan yemek vardır. Vücudun ihtiyacı olduğu için değil, alınan lezzet için değil. Bir alışkanlığı tatmin etmek için. Ne için yediğinizi düşünmeden yemek...

Sağlığı bozan budur.

Yemek yerken yediğinizin zevkine varmayı deneyin. Yedikleriniz de yeme şekliniz de sağlığınıza olan etkisi de olumlu yönde dönüşecektir.

Bu tavsiye, bulabileceğiniz her türlü diyetten daha yararlıdır.

Hata 10 kiloya indi.

2007-08-30T14:01:00.000-07:00

15 kiloluk hatanın düzeltmesinde 3 kiloda birkaç gün takılıp kalınca endişelenmiştim biraz, ama 80 kilo olduğum için teşekkür etmeye devam ettim.

Birkaç gün daha geçince tartıda önce tekrar 90,5 sonra da 90 gördüm. Büyük olasılıkla yarın sabah ya da öbür gün 89'u da görürüm.

3 kiloda endişelenmemin sebebi, benim kilom civarlarında vücutta zaten sadece karar vererek 2-3 günde verebileceğiniz bir 3 kiloluk fazlalığın olması. Herhangi bir diyeti uygulamaya başladığınızda birkaç günde bu kiloyu kolayca veriyorsunuz. Ama ben diyet uygulamadan başladığım için olmak istediğim kiloya doğru kararlı bir şekilde devam ediyorum.

Diyet yapmayın arkadaşlar, ömürlük yeme alışkanlıklarınızı denetim altına alın. Diyet yapan, diyeti bırakacak demektir. Bıraktığınız anda, özel bir durumdan çıkıp normale dönüş moduna geçersiniz. Bu da vücudun diyet sırasında verdiğini geri almaya çalışmasına yol açar.

11 kilo hata civarında devam

2007-08-29T11:14:00.000-07:00

Tartıdaki hata 11 kilo civarında karar kıldı. Birkaç gün burada kalıp yola devam.

İnandığım doğru kiloya bir gecede de ulaşabilirdim. Biliyorum. İnancım tam ama vadesi konusunda bir düşüncem oluşmamıştı. Ben gelişime inanırım. Eğilime inanırım. Pozitif eğilime inanırım. Kısa süreli ani yokuşlar yerine, uzun vadeli iddialı yokuşları tercih ederim.

Karakterime uygun bir vadede ilerliyorum.

Çok önemli bir unsur: Diyet yapmıyorum. Her öğünde istediğim gibi yiyorum. Pizza da yedim. Tatlı da yedim, yiyorum.

80 kilo olduğum için teşekkür ediyorum. Bu teşekkürün beni taşıdığı trendden çok memnunum.

Hata 10,5 kiloya düştü

2007-08-25T23:31:00.000-07:00

Cuma akşamı ve cumartesi günü 80 kiloluk bir insan gibi yemeyi biraz ihmal ettim. Aslında 80 kiloluk bir insanın biraz abartılı yemesi gibi oldu.

Ama Cumartesi akşamı da 80 kiloluk bir insan olduğum için fazlalıktan rahatsız oldum, biraz basket oynadım ve akşam yemeğini hafif yedim.

Bu sabah doğru kiloma olan yolculukta birkaç gün boyunca takıldığım 12 kiloluk hatadan 10,5 kiloluk hataya ilerlediğimi gördüm. Sevindirici...

Önceki yazılarımı okumamış olabilecekler için hatırlatma: 80 kilo olduğuma inanıyorum ve bunun için teşekkür ediyorum. 80 kilo olduğuma inandığım gün tartı 15 kilo fazla gösteriyordu. Hiçbir diyet yapmadan sadece 80 kilo olduğuma inanarak yaşamaya başladım ve şu anda tartıdaki hata 10,5 kiloya düşmüş durumda. Yolun neredeyse üçte birini geçtim.

Alışkanlıklar...

2007-08-25T06:33:00.000-07:00

İnsanı batıran da çıkaran da alışkanlıkları...

Niyetleriniz ne olursa olsun, alışkanlıklarınıza yansımıyorsa, etkilerine günlük hayatınızda görmeniz zor.

İstediğiniz kiloda olmak için, istediğiniz kiloda olan bir insanın alışkanlıklarına sahip olmalısınız.

Mesela yaygın bir alışkanlık, hazır ikram bulduğunda genel geçer yeme alışkanlıklarının üstünde yemek. Elinizin altında sürekli çay kahve içme imkanı, kuru pasta, kek atıştırma olasılığı olan yerler ve zamanlar çok tehlikeli.

Bu zamanların diyetlerini takip eden gün ya da günlerde ödemektense, böyle zamanlarda da olmak istediğinizin kilonun yeme alışkanlıklarını korumanız çok önemli. Düşünce gücünün kilonuza yansıması, alışkanlıklarınıza olan etkisinden geçiyor.

Bedensel etkinliği sevimli kılın

2007-08-20T10:18:00.000-07:00

Öncelikle istemelisiniz.

Beynimin nasıl çalıştığını bilmiyorum. Bilim adamları bile sadece el yordamıyla edindikleri fikirlere sahip.

Kalbimin nasıl çalıştığını teorik olarak biliyorum ama bu karmaşık kan dolaşımı mekanizmasını yönetecek bilinçli bir çaba içinde değilim.

Her birimizin vücudunda çalışan onlarca sistem var. Hiçbirinin nasıl çalıştığıyla ilgili çok net fikirlerimiz yok. En azından çoğumuzun yok...

Ama tüm bu sistemleri bilen birisi var. Kendiniz. İçinizdeki siz. Benim için, içimdeki ben.

İçimdeki bene 80 kilo olmaya karar verdiğimi söylediğimde, ilk olarak iştahımı ve doygunluğumu ayarlamıştı. İkinci adımda da bana bedensel etkinlikte bulunmayı önermişti.

Bugün aldığım basket topunu ilk kez kullandım. İşten eve döndüğümde, pencereden sahaya baktım, boştu. Kısa pantolon ve tişört giyene kadar ise dolmuştu. Ben yine de mp3 playerımı kulağıma takıp basket topuyla parka indim. Çocukların futbol oynadığı basket sahasının hemen yanında duvarda yazılı isimdeki R harfinin yuvarlağına topu atıp tutarken, bir yandan da Brian Tracy'nin finansal özgürlük üzerine sesli kitabını dinliyordum.

35 dakikalık çalışmanın ardından eve döndüğümde, tartı 80 kilo olduğum gerçeğini gizleyen hatasını yarım kilo daha azaltmıştı.

Bir yandan İngilizce ve finansal özgürlük üzerine bir konuşma dinlemek, bedensel etkinliğin verdiği yorgunluğa odaklanmamamı sağladı. Duvardaki R'nin yuvarlağına çeşitli mesafelerden isabetimi artırmaya çalışmakta başarıya ilişkin ve başarıyı artırmaya ilişkin haz duygumu tetikledi.

Bedensel etkinlik sevimli olabilir. Yorulmak güzeldir. Benim gibi 182 boyda 80 kiloya sahip birisi için bedensel etkinlik rahatsız edecek kadar efora sebep olmadığından hoştur. Ama tartıdaki kilonuz ne olursa olsun, 120 kilo hissediyorsanız, nefes almak bile zulüm olabilir.

Bedensel etkinliği sevimli kılın. İsteyin, yeter.

Kullandığımız kelimeler

2007-08-19T09:32:00.000-07:00

Kullandığımız kelimelerin bizi belirlediğini düşünüyorum. Sadece hangi kelimeleri kullandığımız değil... Hangi kelimeleri kullandığımızın yanısıra, onlarla ne kast ettiğimiz... Onlardan ne anladığımız...

Bu yüzden kendi kelimelerimi yazmaya karar verdim. İleride meşhur olursam ya da belki meşhur olmadan, her sene Kelimeler 'ilgili sene' / Mustafa Acungil adında bir kitap yayınlamayı düşünüyorum.

Şimdilik kelimelerimi, http://kelimelerimiz.blogspot.com/ adresinde yayınladığım 'Kelimeler' günlüğünde bulabilirsiniz.

Özellikle diyet kelimesi hakkında yazdıklarım ilginizi çekebilir.

Diyet üzerine yüksek lisans yapmaya ihtiyacım yok

2007-08-19T09:14:00.000-07:00

Bugün alışverişe çıkarken, basket topu da almaya karar vermiştim.

İçimdeki bene 80 kilo olduğunu söyleyince, ilk iş daha önce anlattığım gibi iştah ve doygunluk hissimi kontrol altına almıştı; hatırlarsınız.

Bir iki gün sonra da, evimin neredeyse karşısındaki parkın bir kenarında bulunan basket sahasını hatırlattı bana. Tek pota da olsa, top zıplatılabilecek, potaya atış yapılabilecek bir saha. Oysa bundan önce, yıllık bir spor kulübü üyeliği düşünmüştüm. Ücreti pahalı olduğu için, sürekli kullanır mıyım ki diye oyalandım önce. Sonra tek başıma sürekli gidemem düşüncesi oluştu.

Ardından Dört Adam Özgürlüğünü Arıyor'daki arkadaşların üçünün, yani ben hariç tamamının haftada iki akşam yüzmeye gittiğini öğrendim. Ben de onlarla gidebilirdim. Böylelikle hem birlikte vakit geçirmiş olurduk, hem spor yapmış olurdum. Ama bu da hızla etkinliğe geçmedi. Vazgeçmiş olmasam da sürekli bir bedensel etkinlik sağlamada yeterli olmayabilir.

Birkaç aydır ben bunlarla oyalanırken, 80 kilo olduğuma karar verip bunu içimdeki bene tebliği ettiğimden bir iki gün sonra basket topu almıştım bile. Balkona çıkıp, hatta balkona bile çıkmadan salonun penceresinden bakıp sahanın uygun olup olmadığını görebilirim. Sabahın erken bir vaktinde de gece 10'dan sonra da ya da ne zaman istersem yapabilirim bunu. Bir finansal yükü yok, topa ödediğim para haricinde tabii. Yapılabilir bir bedensel etkinlik olduğu hemen hemen kesin.

80 kilo iştahı ve doygunluk hissiyle yemek yemeyi zaten başardım. Sağlıklı bir 80 kilo bedeninin etkinlik seviyesini de yakalayınca, geriye yapacak pek bir şey kalmayacak gibi.

Bu arada alışverişte, Mehmet Öz'ün 'Siz kullanma kılavuzunuz' serisinin devamı gibi olan 'Siz diyettesiniz' kitabını da gördüm. Elime aldım, satın almayı düşündüm ve bıraktım. Ben diyet yapmıyorum. Ben 80 kilo, sağlıklı bir insanım. Kişinin istediği normal bir kilo seviyesinde kalması için diyet üzerine yüksek lisans yapmasına gerek olmamalı.

Benim içimdeki ben böyle söylüyor. Sizin içindeki siz, okumanız gerektiğini söylüyorsa, okumalısınız.

Bu kitabın yararlı olacağını düşünüyorum. Ama benim stratejimde, şu an bu kitaptansa, alışverişe giderken yolda gördüğüm beyaz tavşan ve beyaz tavşanın bana verdiği huzur ve mutluluk hissi çok daha önemli.

Tartıdaki 12 kiloluk hata düzeldikten sonra, Mehmet Öz'ün kitabını da okuyabilirim.

İştah ve Doygunluk

2007-08-19T03:19:00.000-07:00

İçeride bir ben daha var.

Onun uzun zamandır farkındayım. Öğrenme için senelerdir onunla işbirliği yapıyorum. Ben daha çok öğrenmek istediğim konuya odaklanıyorum. Öğrenme isteğimi keskin bir şekilde hissediyorum. O, öğrenmek için kendisine gerekecek şeyler konusunda bana fikirler veriyor.

Onun verdiği fikirlere göre benim yapmam gereken şeyleri yapıyorum. Mesela bir kitap okumam gerekiyor. Alıyorum kitabı, okuyorum. Ama okuma sırasında direksiyonu yine ona bırakıyorum. Nasıl anlayacağım, nelere dikkat etmek gerekir, kafa yormuyor. Ben isteyenim, yapan o. Beynimin içindeki girift yapıları ben bilmiyorum, o biliyor. Bırakıyorum, benim için öğrensin.

Kilo konusunda neden Secret'i okuyana kadar onunla işbirliği yapabileceğimi düşünmedim bilmiyorum. Kitabı daha bitirmeden, istediğin kiloda olmakla ilgili bir iki sayfasını okumam, bu yöntemin kafamda bir ampül gibi yanmasını sağladı.

Ona, 80 kilo olduğunu söyledim. Kilo vermesi gerektiğini falan değil. Sen 80 kilosun dedim. Buna kesin olarak inandım. Bu inancımı daha da kesin ve keskinleştirmek için bu blogu da açtım.

İlk etki iştah ve doygunlukta oldu. Ona kilosunu söylediğim andan itibaren, özellikle akşamları kontrol bilmeyen iştahım ve geç oluşan doygunluk hissimle ilgili sorun çözüldü. 80 kiloluk bir insan olarak yemeğe başlıyorum,. 80 kiloluk bir insanın iştahıyla yediğimden zevk alarak yemeğimi yiyorum. 80 kiloluk bir insanın hissedeceği zamanda doygunluğu hissediyorum.

Şu an tartıya çıktığımda tok ağırlığım 93 civarında, aç ağırlığım 92 civarında gösteriyor. Ama tartı hatalı, şu an bazen 12 bazen 13 kilo fazla gösteriyor. Bu hata payı, yeni yöntemime karar kıldığımda aç karna 15'ti.

Bakalım, içimdeki ben benden neler isteyecek...

Diyet yapmadan kilo veriyorum

2007-08-19T03:04:00.000-07:00

Secret (Sır) adlı kitabı bitirmek üzereyim. Bana kalıcı şekilde faydası olan kitaplardan biri olacağını düşünüyorum.

Sırrı test etmek için kiloyla ilgili bir öneriyi uygulamaya daha kitabı okurken koydum bile.

Taktik şu: 80 kiloyum. Şu anda tartıda gördüğüm kilo önemli değil. Kendimi 80 kilo olarak görüyorum ve hissediyorum. 80 kilo olduğum için teşekkür ediyorum. Canım istediği kadar yemek yiyorum. Ama kendime şunu söyledim: Sen 80 kilosun. Ona göre yiyeceksin. Ona göre yakacaksın. Bunun üzerindeki miktarlar, sağlıklı bir şekilde kullanacağın fazlalıklardır, onları kullanıp erit. Buna göre acık, buna göre ye.

Keyifle yemek yiyorum. Yemeğimin tadına varıyorum.

Bana ait olmayan kilo, iki gün önce bu yöntemi kullanmaya başladığımda aç karna 95'ti. Şu an, iki gün sonra, tok karna 93. Bu arada canımın istediği kadar ve doyana kadar yemek de yedim. Ama yemek yerken 80 kiloluk bir insandım.

Şu an da 80 kiloyum. Tartıda görünen başka herhangi bir kilo geçici.

Bunu yazmamın bir sebebi de bu: 80 kilo olduğumu sizlere de söylemek. Bu sağlıklı kiloyu koruyabildiğim için teşekkür ederim. Teşekkür ancak Allah'a edilir. Hamd olsun.

Bu yöntemi aslında ben seneler önce keşfetmiştim. Sabah belli bir saatte kalkmam gerektiğinde, eğer kendime bunu söylersem, kendime kalkmamı söylersem, içerideki bana, kalkarım. Saat kurduysam, birkaç dakika ya da belki on dakika önce...

Bir şey öğrenmem gerektiğinde, öğrenmeyi içimdeki bene bırakırım. O öğrenir, ben ona uyumlu davranırım.

İstediğim şeye karar verdiğimde, bunu nasıl elde edeceğimin detaylarına çok fazla karışmam. Şu ana kadar ona ulaşacağımı biliyordum, artık onun bana geleceğini biliyorum.

Bildiğim şeylerden biri de en geç bir sene içinde finansal özgürlüğümü kazanacağım. Yani çalışmak zorunda kalmadan, şu anki geçim seviyemi sağlayabiliyor olacağım. Bir sene bunun için bence çok uzun bir zaman. Daha önce olacağına inanıyorum ve buna süre de koymuyorum, ama bir sene maksimum limit ey içimdeki ben. Sen sen ol, daha önce hallet.